5. AR(p) Süreci için Durağanlık Analizi
AR(p) sürecinin durağanlık analizi
’nin beklenen değeri, varyansı, kovaryansları, basit (ACF) ve kısmi otokorelasyon katsayıları (Partial Autocorrelation Function, PACF) için beş ayrı kategoride yapılacaktır.
5.1. AR(p) Sürecinin Beklenen Değeri
AR(p) sürecinin beklenen değeri için öncelikle AR süreci MA sürecine dönüştürülür. Matematiksel işlem kolaylığı sağlaması amacıyla AR(1) sürecinin MA sürecine dönüştürülmesi aşağıda gösterilmiştir.

![]()
olduğundan denklemde yerine yazılır.
![]()
![]()
olduğundan denklemde yerine yazılır.
![]()
![]()
olduğundan denklemde yerine yazılır.
![]()
![]()
Esas modelin gözlem sayısı n sonsuza giderken (
) yukarıdaki yinelemenin sonucu aşağıda gösterilmiştir.
![]()
iken yukarıdaki denklemde bulunan
ifadesi 0’a yakınsar.
![]()
![]()
Yukarıdaki yineleme ve
koşulu ile birlikte AR(1) süreci, sağ tarafında bulunan
ve gecikmelerinin tümünden kurtarılmış oldu. Bu çerçevede
yerine
ifadesinin yazılması matematiksel açıdan bir denkleme 0 ilave etmek ile aynı anlama geldiğinden denklemde herhangi bir değişime neden olmayacaktır.
![]()
Böylece esas modelin hata terimi
, sadece problemsiz hata terimi
ve gecikmelerinin bir fonksiyonu olarak belirtilmiştir.
Yukarıdaki ifadeye beklenen değer operatörü ilave edilecek olursa
’nin beklenen değerinin 0’a eşit olduğu görülebilir.
![]()
Problemsiz hata terimi
’nın
,
,
,
gibi alternatif tüm gecikmelerinde beklenen değeri daima 0’a eşittir.
![]()
Yinelemenin sonucunda elde edilen yukarıdaki denklem toplam sembolü ile belirtilebilir.

Benzer şekilde yukarıdaki ifadeye beklenen değer operatörü ilave edilecek olursa
’nin beklenen değerinin 0’a eşit olduğu görülebilir.


![]()
Esas modelin gözlem sayısı n sonsuza giderken (
) yukarıdaki yineleme
’den değil de
’den başlatılacak olursa
’in beklenen değerinin de 0’a eşit olduğu görülür.
Kısaca
’den başlatılan yinelemenin sonucu aşağıda gösterildiği gibi olacaktır.
![]()

Beklenen değer operatörü ilave edilir.


![]()
O halde
koşulu geçerli iken
,
,
,
gibi
ve gecikmelerinin beklenen değeri asimptotik açıdan 0’a eşittir.
![]()
![]()
![]()
![]()
AR(1) süreci için yukarıda gerçekleştirilen yinelemeler esas modelin gözlem sayısı n sonsuza giderken (
) AR(p) süreci için de gerçekleştirilir. AR(p) sürecinin
,
,
, … ,
parametrelerinin artan üsleri ile birlikte çarpan durumunda bulundukları
ve gecikmelerini 0’a eşitleyecektir. Böylece AR(p) süreci, AR(1) sürecinde olduğu gibi sadece problemsiz hata terimi
ve gecikmelerinin bir fonksiyonu olacaktır. Sonuç olarak AR(p) sürecinin sol tarafında bulunan
ve
,
gibi gecikmelerinin beklenen değeri asimptotik açıdan 0’a eşit olacaktır.
Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde
’nin beklenen değeri kısaca aşağıda gösterilmiştir.



![]()
AR(p) süreci için
iken esas modelin hata terimi
’nin beklenen değeri genel doğrusal modelin varsayımına uygun olarak 0’a eşittir.
5.2. AR(1) Sürecinin Varyansı
AR(1) sürecinin varyansı aşağıda gösterilmiştir.
![]()
Varyans bir değişkenin kendi ortalamasından sapmasının karesinin beklenen değerine eşittir.
![]()
AR(1) sürecinin MA sürecine dönüştürülmüş formu
olduğundan denklemde yerine yazılır.
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle Var\left( {{\varepsilon _t}} \right) = E\left[ {{{\left( {\sum\limits_{s = 0}^{n - 1} {\phi _1^s{\omega _{t - s}}} - E\left( {\sum\limits_{s = 0}^{n - 1} {\phi _1^s{\omega _{t - s}}} } \right)} \right)}^2}} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-ce443cfc2d76ae21371d9931d48ccf91_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle Var\left( {{\varepsilon _t}} \right) = E\left[ {{{\left( {\sum\limits_{s = 0}^{n - 1} {\phi _1^s{\omega _{t - s}}} - \sum\limits_{s = 0}^{n - 1} {\phi _1^s\underbrace {E\left( {{\omega _{t - s}}} \right)}_0} } \right)}^2}} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-9791eb693bfeaba5b2625d5c9e2bd94e_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle Var\left( {{\varepsilon _t}} \right) = E\left[ {{{\left( {\sum\limits_{s = 0}^{n - 1} {\phi _1^s{\omega _{t - s}}} } \right)}^2}} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-37f1e9a282925cdee6edcb6b43e69fe1_l3.png)
![]()
Yukarıdaki ifadenin çapraz çarpımlarının beklenen değerleri 0’a eşit olacağından geriye sadece karelerinin beklenen değeri kalacaktır.

![]()
Yukarıdaki ifade toplam sembolü ile daha sade ifade edilebilir.
![]()
Gözlem sayısı n sonlu ve
iken esas modelin hata terimi
’nin varyansı gözlem sırası t ile
’nun çarpımına eşit olacaktır.

![]()
![]()
O halde
iken esas modelin hata terimi
’nin varyansı sabit olmayıp gözlem sırasına göre artmaktadır. Dolayısıyla
iken otokorelasyon sorunu ile birlikte değişen varyans sorunu da söz konusu olmaktadır.
Gözlem sayısı n sonsuza giderken (
) yukarıdaki ifade aşağıda gibi olacaktır.
![]()
![]()
Yukarıdaki ifade geometrik bir seri oluşturduğundan A gibi bir sabite eşit olduğu varsayılmak suretiyle aşağıdaki gibi sadeleştirilebilir.
![]()
![]()
![]()
![]()

![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
,
ile ifade edilecek olursa denklem aşağıdaki gibi belirtilebilir.
![]()
Yukarıdaki ifadenin paydası çarpanlarına ayrılacak olursa AR(1) sürecinin durağanlık koşulları elde edilir.
![]()
Yukarıdaki ifadenin payında bulunan problemsiz hata terimi
’nın varyansı
olmak zorundadır. Çünkü
’nın varyansı
’nın karesinin beklenen değerine eşittir;
. Benzer bakış açısından esas modelin hata terimi
’nun varyansı
olmak zorundadır. Dolayısıyla
’nun tanımlı ya da
olabilmesi için yukarıdaki ifadenin paydası kesinlikle 0’dan büyük olmak zorundadır.
![]()
![]()
![]()
O halde AR(1) sürecinin durağanlık koşulu
ya da
şeklinde ifade edilebilir.
5.3. AR(1) Sürecinin Kovaryansları
k gecikme uzunluğu olmak üzere kovaryans iki rassal değişkenin kendi ortalamalarından sapmalarının çarpımının beklenen değerine eşittir.
![]()
AR(1) sürecinin MA sürecine dönüştürülmüş formu
olduğundan denklemde yerine yazılır.
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle Cov\left( {{\varepsilon _t},{\varepsilon _{t - k}}} \right) = E\left[ {\left( {{\varepsilon _t} - E\left( {\sum\limits_{s = 0}^{n - 1} {\phi _1^s{\omega _{t - s}}} } \right)} \right)\left( {{\varepsilon _{t - k}} - E\left( {\sum\limits_{s = 0}^{n - 1} {\phi _1^s{\omega _{t - s - k}}} } \right)} \right)} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-6ce31b4fcc23c4f37d182ce4d36aa2ab_l3.png)
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle Cov\left( {{\varepsilon _t},{\varepsilon _{t - k}}} \right) = E\left[ {\left( {{\varepsilon _t} - \sum\limits_{s = 0}^{n - 1} {\phi _1^s\underbrace {E\left( {{\omega _{t - s}}} \right)}_0} } \right)\left( {{\varepsilon _{t - k}} - \sum\limits_{s = 0}^{n - 1} {\phi _1^s\underbrace {E\left( {{\omega _{t - s - k}}} \right)}_0} } \right)} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-2b56374df808b95a42a5a34c0fd3ab7f_l3.png)
![]()
k dönem gecikmeli kovaryansı temsil etmek üzere yukarıdaki ifade aşağıdaki gibi de belirtilebilir.
![]()
Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde AR(1) süreci için esas modelin hata terimi
’nin 1 dönem gecikmeli kovaryansı aşağıda gösterilmiştir.
![]()
![]()
Hata terimi
‘nin 1 dönem gecikmeli olarak MA sürecine dönüştürülmüş formu
olduğundan denklemde yerine yazılır.
![]()
![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle {\gamma _1} = {\phi _1}\underbrace {E\left[ {\varepsilon _{t - 1}^2} \right]}_{\delta _\varepsilon ^2} + E\left[ {{\varepsilon _{t - 1}}} \right]\underbrace {E\left[ {{\omega _t}} \right]}_0](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-77c7dc5fa595feb92b6c7081e93ddffd_l3.png)
ifadesinin beklenen değeri esas modelin hata terimi
’nin varyansını temsil eden
’a eşittir.
![]()
Esas modelin hata teriminin varyansı
’un AR(1) sürecinin varyansı bölümünde
ifadesine eşit olduğu gösterilmişti.
![]()
AR(1) süreci için esas modelin hata terimi
’nin 2 dönem gecikmeli kovaryansı aşağıda gösterilmiştir.
![]()
![]()
Hata terimi
‘nin 2 dönem gecikmeli olarak MA sürecine dönüştürülmüş formu
olduğundan denklemde yerine yazılır.
![]()
![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle {\gamma _2} = \phi _1^2\underbrace {E\left[ {\varepsilon _{t - 2}^2} \right]}_{\delta _\varepsilon ^2} + {\phi _1}\underbrace {E\left[ {{\omega _{t - 1}}} \right]}_0E\left[ {{\varepsilon _{t - 2}}} \right] + \underbrace {E\left[ {{\omega _t}} \right]}_0E\left[ {{\varepsilon _{t - 2}}} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-97b8175df7633d5b3a922453b595bb55_l3.png)
![]()
![]()
AR(1) süreci için esas modelin hata terimi
’nin 3 dönem gecikmeli kovaryansı aşağıda gösterilmiştir.
![]()
![]()
Hata terimi
‘nin 3 dönem gecikmeli olarak MA sürecine dönüştürülmüş formu
olduğundan denklemde yerine yazılır.
![]()
![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle {\gamma _3} = \phi _1^3\underbrace {E\left[ {\varepsilon _{t - 3}^2} \right]}_{\delta _\varepsilon ^2} + \phi _1^2\underbrace {E\left[ {{\omega _{t - 2}}} \right]}_0E\left[ {{\varepsilon _{t - 3}}} \right] + {\phi _1}\underbrace {E\left[ {{\omega _{t - 1}}} \right]}_0E\left[ {{\varepsilon _{t - 3}}} \right] + E\underbrace {\left[ {{\omega _t}} \right]}_0E\left[ {{\varepsilon _{t - 3}}} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-6bf2358f1a39366c9e5c0310abb08a8b_l3.png)
![]()
![]()
AR(1) sürecinin k gecikme uzunluğuna göre kovaryansları
olduğundan aşağıda gösterildiği gibi olacaktır.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
AR(1) sürecinin kovaryanslarının tanımlı olabilmesi varyansının tanımlı olmasına bağlıdır. Dolayısıyla kovaryanslar açısından bakıldığında da durağanlık koşulu yine
olmaktadır.
5.4. AR(1) Sürecinin Basit Otokorelasyon Katsayıları (ACF)
k gecikme uzunluğu,
‘nin k dönem gecikmeli basit otokorelasyon katsayısını,
‘nin varyansını ve
‘nin k dönem gecikmeli kovaryansını temsil etmektedir.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
AR(1) sürecinin 1 dönem gecikmeli otokorelasyon katsayısı aşağıda gösterilmiştir.

![]()
AR(1) sürecinin 2 dönem gecikmeli otokorelasyon katsayısı aşağıda gösterilmiştir.

![]()
AR(1) sürecinin 3 dönem gecikmeli otokorelasyon katsayısı aşağıda gösterilmiştir.

![]()
AR(1) sürecinin k dönem gecikmeli otokorelasyon katsayısı aşağıda gösterilmiştir.

![]()
AR(1) süreci için basit otokorelasyon katsayıları (ACF) aşağıda gösterilmiştir.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
AR(1) süreci için
koşulu geçerli iken MA sürecinin tersine AR(1) sürecinde basit otokorelasyon katsayıları (ACF) belirli bir gecikmeden sonra birdenbire 0’a eşit olmak yerine, k gecikme uzunluğu arttıkça aşamalı olarak 0’a yaklaşmaktadır.
Diğer taraftan yukarıda görüldüğü gibi sadece AR(1) sürecinde
katsayısı 1 dönem gecikmeli basit otokorelasyon katsayısı
’e eşittir. O halde AR(1) süreci için basit otokorelasyon katsayıları, 1 dönem gecikmeli basit otokorelasyon katsayısı
’in k gecikme uzunluğuna göre üstel bir fonksiyonu olarak ifade edilebilir.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
5.5. AR(p) Sürecinin Basit Otokorelasyon Katsayıları (ACF)
AR(p) sürecinin basit otokorelasyon katsayıları (ACF) açısından durağanlık analizi Yule-Walker eşitliklerinden yola çıkılarak kolaylıkla yapılabilir.
![]()
Yukarıdaki ifade AR(p) süreci ve k gecikme uzunluğu olmak üzere eşitliğin her iki tarafı da
ile çarpılır.
![]()
Denkleme beklenen değer operatörü ilave edilir.
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle \underbrace {E\left[ {{\varepsilon _t}{\varepsilon _{t - k}}} \right]}_{{\gamma _k}} = {\phi _1}\underbrace {E\left[ {{\varepsilon _{t - 1}}{\varepsilon _{t - k}}} \right]}_{{\gamma _{k - 1}}} + {\phi _2}\underbrace {E\left[ {{\varepsilon _{t - 2}}{\varepsilon _{t - k}}} \right]}_{{\gamma _{k - 2}}} + \ldots + {\phi _p}\underbrace {E\left[ {{\varepsilon _{t - p}}{\varepsilon _{t - k}}} \right]}_{{\gamma _{k - p}}} + E\left[ {{\omega _t}{\varepsilon _{t - k}}} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-9eb66c9c9338dcf5e85a89ecd9d50a91_l3.png)
Hata terimi
’nin
ile çarpımının beklenen değeri,
’nun k dönem gecikmeli kovaryansını ifade eder.
’nun k dönem gecikmeli kovaryansı da
ile temsil edilmiştir. Benzer şekilde
’in
ile çarpımının beklenen değeri,
’nun k-1 dönem gecikmeli kovaryansını ifade etmekte olup
ile temsil edilmiştir. O halde yukarıdaki ifade hata terimi
’nun kovaryansları türünden ifade edilebilir.
![]()
Gecikme uzunluğu
olmak koşuluyla problemsiz hata terimi
’nin beklenen değeri 0 olduğu için eşitliğin en sağından bulunan ifade 0’a eşittir.
![]()
Eşitliğin tüm elemanları hata terimi
’nin varyansını temsil eden
’a bölünür.

Her alternatif gecikme uzunluğunda kovaryansların varyansa bölümü basit otokorelasyon katsayılarına (ACF, Autocorrelation Function) eşittir.
![]()
ve
birbirine göre simetrik olduğundan
,
,
vb. olur.
olmak üzere yukarıdaki ifadenin her alternatif k gecikmesi için açılımı aşağıda gösterilmiştir.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
olduğundan yukarıdaki denklem sisteminde yerine yazılır.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
AR(p) süreci için ACF’leri hesaplamak amacıyla
,
,
, … ,
ifadeleri hariç diğer tüm ifadeler eşitliğin soluna gönderilir.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Her eşitlik için
,
,
, … ,
,
, … ,
,
gibi katsayılar alt alta gelecek şekilde denklem sistemi düzenlenir.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
otokorelasyon katsayı adeti k tane olduğundan,
katsayıları bulunmayan
’lar 0 çarpanı ile birlikte temsil edilmiştir. Bu çerçevede yukarıdaki denklem sistemi matris formunda aşağıda gösterildiği gibi ifade edilebilir.
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle \mathop {\underbrace {\left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {\left( {1 - {\phi _2}} \right)}&{ - {\phi _3}}&{ - {\phi _4}}& \ldots &{ - {\phi _p}}&0& \ldots &0 \\ {\left( { - {\phi _1} - {\phi _3}} \right)}&{\left( {1 - {\phi _4}} \right)}&{ - {\phi _5}}& \ldots &0&0& \ldots &0 \\ {\left( { - {\phi _2} - {\phi _4}} \right)}&{\left( { - {\phi _1} - {\phi _5}} \right)}&{\left( {1 - {\phi _6}} \right)}& \ldots &0&0& \ldots &0 \\ \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots \\ { - {\phi _{p - 1}}}&{ - {\phi _{p - 2}}}&{ - {\phi _{p - 3}}}& \ldots &{ - {\phi _1}}&1& \ldots &0 \\ { - {\phi _p}}&{ - {\phi _{p - 1}}}&{ - {\phi _{p - 2}}}& \ldots &{ - {\phi _2}}&{ - {\phi _1}}& \ldots &0 \\ 0&{ - {\phi _p}}&{ - {\phi _{p - 1}}}& \ldots &{ - {\phi _3}}&{ - {\phi _2}}& \ldots &0 \\ \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots \\ 0&0&0& \ldots &0&0& \ldots &1 \end{array}} \right]}_\Theta }\nolimits_{} \mathop {\underbrace {\left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {{\rho _1}} \\ {{\rho _2}} \\ {{\rho _3}} \\ \vdots \\ {{\rho _{p - 1}}} \\ {{\rho _p}} \\ {{\rho _{p + 1}}} \\ \vdots \\ {{\rho _k}} \end{array}} \right]}_\Theta }\nolimits_{} \mathop {\underbrace {\left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {{\phi _1}} \\ {{\phi _2}} \\ {{\phi _3}} \\ \vdots \\ {{\phi _p}} \\ 0 \\ 0 \\ \vdots \\ 0 \end{array}} \right]}_\Phi }\nolimits_{}](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-f0725a1aa95946682a39a7b84e56bc4b_l3.png)
ifadesi
boyutlarında,
ve
ifadeleri ise
boyutlarında yukarıda gösterilen matrisleri temsil etmektedir.
![]()
Yukarıdaki denklem sisteminde bilinmeyenler
sütun vektörü elemanları, diğer bir ifadeyle
,
,
, … ,
basit otokorelasyon katsayılarıdır.
boyutlarındaki
matrisi kare matris olup skaler bir değere eşittir. Diğer bir ifadeyle
boyutlarındaki
matrisi kare matris olduğundan determinantı, sayısal tek bir sonucu vardır.
Sistemi basit otokorelasyon katsayıları (ACF) için çözmek amacıyla soldan sağa doğru
matrisi içine
sütun vektörü konulur. Bu işlem Cramer kuralı olarak adlandırılır ve her alternatif
için aşağıda gösterildiği gibi uygulanır.
![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle {\Theta _1} = \left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {\boxed{{\phi _1}}}&{ - {\phi _3}}&{ - {\phi _4}}& \ldots &{ - {\phi _p}}&0& \ldots &0 \\ {\boxed{{\phi _2}}}&{\left( {1 - {\phi _4}} \right)}&{ - {\phi _5}}& \ldots &0&0& \ldots &0 \\ {\boxed{{\phi _3}}}&{\left( { - {\phi _1} - {\phi _5}} \right)}&{\left( {1 - {\phi _6}} \right)}& \ldots &0&0& \ldots &0 \\ \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots \\ {\boxed{{\phi _p}}}&{ - {\phi _{p - 2}}}&{ - {\phi _{p - 3}}}& \ldots &{ - {\phi _1}}&1& \ldots &0 \\ {\boxed0}&{ - {\phi _{p - 1}}}&{ - {\phi _{p - 2}}}& \ldots &{ - {\phi _2}}&{ - {\phi _1}}& \ldots &0 \\ {\boxed0}&{ - {\phi _p}}&{ - {\phi _{p - 1}}}& \ldots &{ - {\phi _3}}&{ - {\phi _2}}& \ldots &0 \\ \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots \\ {\boxed0}&0&0& \ldots &0&0& \ldots &1 \end{array}} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-0d328e86817092a0eb2788d7d4b05d94_l3.png)
![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle {\Theta _2} = \left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {\left( {1 - {\phi _2}} \right)}&{\boxed{{\phi _1}}}&{ - {\phi _4}}& \ldots &{ - {\phi _p}}&0& \ldots &0 \\ {\left( { - {\phi _1} - {\phi _3}} \right)}&{\boxed{{\phi _2}}}&{ - {\phi _5}}& \ldots &0&0& \ldots &0 \\ {\left( { - {\phi _2} - {\phi _4}} \right)}&{\boxed{{\phi _3}}}&{\left( {1 - {\phi _6}} \right)}& \ldots &0&0& \ldots &0 \\ \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots \\ { - {\phi _{p - 1}}}&{\boxed{{\phi _p}}}&{ - {\phi _{p - 3}}}& \ldots &{ - {\phi _1}}&1& \ldots &0 \\ { - {\phi _p}}&{\boxed0}&{ - {\phi _{p - 2}}}& \ldots &{ - {\phi _2}}&{ - {\phi _1}}& \ldots &0 \\ 0&{\boxed0}&{ - {\phi _{p - 1}}}& \ldots &{ - {\phi _3}}&{ - {\phi _2}}& \ldots &0 \\ \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots \\ 0&{\boxed0}&0& \ldots &0&0& \ldots &1 \end{array}} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-1ac71a839a49a05238478ffbf2c26ca5_l3.png)
![]()
![]()
![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle {\Theta _k} = \left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {\left( {1 - {\phi _2}} \right)}&{ - {\phi _3}}&{ - {\phi _4}}& \ldots &{ - {\phi _p}}&0& \ldots &{\boxed{{\phi _1}}} \\ {\left( { - {\phi _1} - {\phi _3}} \right)}&{\left( {1 - {\phi _4}} \right)}&{ - {\phi _5}}& \ldots &0&0& \ldots &{\boxed{{\phi _2}}} \\ {\left( { - {\phi _2} - {\phi _4}} \right)}&{\left( { - {\phi _1} - {\phi _5}} \right)}&{\left( {1 - {\phi _6}} \right)}& \ldots &0&0& \ldots &{\boxed{{\phi _3}}} \\ \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots \\ { - {\phi _{p - 1}}}&{ - {\phi _{p - 2}}}&{ - {\phi _{p - 3}}}& \ldots &{ - {\phi _1}}&1& \ldots &{\boxed{{\phi _p}}} \\ { - {\phi _p}}&{ - {\phi _{p - 1}}}&{ - {\phi _{p - 2}}}& \ldots &{ - {\phi _2}}&{ - {\phi _1}}& \ldots &{\boxed0} \\ 0&{ - {\phi _p}}&{ - {\phi _{p - 1}}}& \ldots &{ - {\phi _3}}&{ - {\phi _2}}& \ldots &{\boxed0} \\ \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots & \vdots \\ 0&0&0& \ldots &0&0& \ldots &{\boxed0} \end{array}} \right]](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-0169d6e0751fd7a3771f4eeaad8e12eb_l3.png)
Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde
ve
basitleştirici varsayımı altında AR(1) sürecinin 2 dönem gecikmeye kadar basit otokorelasyon katsayıları (ACF) aşağıda gösterilmiştir.
![]()
ve
için denklem sistemi açılır.
![]()
![]()
![]()
olduğu için süreç sadece tek bir
katsayısından oluşan AR(1) süreci olur.
olduğu için AR(1) sürecinin 2 adet
katsayısı olacaktır.
olduğu için denklemde yerine yazılır.
![]()
![]()
Gecikme uzunluğu
iken AR(1) sürecini temsil eden yukarıdaki denklem sistemi düzenlenir.
![]()
![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle \underbrace {\left[ {\begin{array}{*{20}{c}} 1&0 \\ { - {\phi _1}}&1 \end{array}} \right]}_\Theta \underbrace {\left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {{\rho _1}} \\ {{\rho _2}} \end{array}} \right]}_\Gamma = \underbrace {\left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {{\phi _1}} \\ 0 \end{array}} \right]}_\Phi](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-84d34e347ca6a728a36b985397523551_l3.png)
![]()
Cramer kuralı yardımıyla
ve
otokorelasyon katsayıları hesaplanır.
![]()
boyutlarında matrislerin determinantı soldan başlanmak koşuluyla çapraz çarpımların farkına eşittir.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
O halde k gecikme uzunluğunda AR(1) süreci için basit korelasyon katsayıları (ACF)
şeklinde olacaktır.
ve
basitleştirici varsayımı altında AR(2) sürecinin 3 dönem gecikmeye kadar basit otokorelasyon katsayıları (ACF) aşağıda gösterilmiştir.
![]()
ve
için denklem sistemi açılır.
![]()
![]()
![]()
![]()
Daha önce de ifade edildiği gibi korelasyon katsayıları simetrik olduğundan
olur.
olduğu için süreç sadece 2 adet
katsayısından oluşan AR(2) süreci olur.
olduğu için de AR(2) sürecinin 3 adet
katsayısı vardır. AR(2) süreci için gecikme uzunluğu
olsaydı 5 adet
katsayısı olacaktı.
olduğu için denklemde yerine yazılır.
![]()
![]()
![]()
Gecikme uzunluğu
iken AR(2) sürecini temsil eden yukarıdaki denklem sistemi düzenlenir.
![]()
![]()
![]()
![Rendered by QuickLaTeX.com \displaystyle \underbrace {\left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {\left( {1 - {\phi _2}} \right)}&0&0 \\ {\left( { - {\phi _1}} \right)}&1&0 \\ { - {\phi _2}}&{ - {\phi _1}}&1 \end{array}} \right]}_\Theta \underbrace {\left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {{\rho _1}} \\ {{\rho _2}} \\ {{\rho _3}} \end{array}} \right]}_\Gamma = \underbrace {\left[ {\begin{array}{*{20}{c}} {{\phi _1}} \\ {{\phi _2}} \\ 0 \end{array}} \right]}_\Phi](https://ishakkutlu.com/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-6ebb464decdfaceb45781fe3adfa7bd4_l3.png)
![]()
Cramer kuralı yardımıyla
,
ve
otokorelasyon katsayıları hesaplanır.

boyutlarında matrislerin determinantı Sarrus kuralı yardımıyla aşağıda gösterildiği gibi hesaplanabilir.




![]()
![]()


![]()
![]()


![]()
![]()
![]()
![]()


![]()
![]()
![]()
AR(2) süreci için basit otokorelasyon katsayıları (ACF) aşağıda gösterilmiştir.
![]()
![]()
![]()
Durağanlık koşulları esas modelin hata terimi
’nun varyansı üzerinden AR(p) Sürecinin Varyansı bölümünde ele alınacaktır.
İshak Kutlu, Ekonometri Notları
